Click here to edit.
CYCLE OREGON
(september 2011)
We reisden af naar de noordwestelijke Amerikaanse kuststaat Oregon om het fietsevenement Cycle Oregon van dichtbij mee te maken. In deze 24e editie liggen 500 mijl (800 km) voor de wielen. Het hele traject voert over verharde wegen. Het is geen race, meer een prestatietocht met als doel een deel van de mooie staat te verkennen. Dit jaar staat het zuidwesten op het programma. De route is een mix van kust, binnenland en bergjes.
Fietsen doen we vandaag nog niet. Het is dag nul. De fietsers die vaak per vliegtuig arriveren worden naar de startplaats Sutherlin gebracht, zo’n drie uur zuidelijk van de internationale lucht haven van Portland. Wat bij de inschrijving meteen opvalt, er is geen enkele sprake van stress, niet bij de deelnemers en niet bij de organisatie. Alles gaat gemoedelijk, maar wel strak geregisseerd. Je merkt amper dat er toch ruim 2200 fietsenthousiasten deelnemen.
(september 2011)
We reisden af naar de noordwestelijke Amerikaanse kuststaat Oregon om het fietsevenement Cycle Oregon van dichtbij mee te maken. In deze 24e editie liggen 500 mijl (800 km) voor de wielen. Het hele traject voert over verharde wegen. Het is geen race, meer een prestatietocht met als doel een deel van de mooie staat te verkennen. Dit jaar staat het zuidwesten op het programma. De route is een mix van kust, binnenland en bergjes.
Fietsen doen we vandaag nog niet. Het is dag nul. De fietsers die vaak per vliegtuig arriveren worden naar de startplaats Sutherlin gebracht, zo’n drie uur zuidelijk van de internationale lucht haven van Portland. Wat bij de inschrijving meteen opvalt, er is geen enkele sprake van stress, niet bij de deelnemers en niet bij de organisatie. Alles gaat gemoedelijk, maar wel strak geregisseerd. Je merkt amper dat er toch ruim 2200 fietsenthousiasten deelnemen.
Click here to edit.
De eerste fietsdag ging van Sutherlin naar Cottage Grove naar keus werden er 73 of 113 km met 1031 of 1367 hoogtemeters gereden. De route gaat over golvende autoluwe wegen door een heuvelachtig landschap. Weides, bossen, koeien, schapen en boerderijen vormen ons werkterrein. De overwegende kleuren zijn groen van de bomen en bruin door de droogte. Overnachten doen we in tenten in kleine stadjes. De verzorging is super. Het eten is excellent en de vele vrijwilligers helemaal top.
Cycle Oregon. Dag 2 van Cottage Grove naar Reedsport 146 km en 1066 hoogtemeters
Tot mijn grote verbazing was de ochtend fris en bewolkt. Waar is de warmte van gisteren gebleven. Vandaag halen we de 20 graden bij lange na niet. Lekker fietsweertje dat wel, maar met een zonnetje ziet de wereld er toch mooier uit.
Na een klein klimmetje rijden we een soort tunnel van groen in. Het oerbos is indrukwekkend. De enige onderbreking vormt een korte klim van een paar honderd hoogtemeters. Niets om bang van te worden. De gaat zo af en toe rustig op en neer.
Bij de lunch na een kleine honderd kilometer speelt zelfs een uitstekende band. Alles doen ze om de fietsers te vermaken. In de laatste 20 kilometer volgen we een steeds breder wordende rivier naar de kustplaats Reesport bijna aan de Stille Oceaan. Die gaan we morgen zien.
Tot mijn grote verbazing was de ochtend fris en bewolkt. Waar is de warmte van gisteren gebleven. Vandaag halen we de 20 graden bij lange na niet. Lekker fietsweertje dat wel, maar met een zonnetje ziet de wereld er toch mooier uit.
Na een klein klimmetje rijden we een soort tunnel van groen in. Het oerbos is indrukwekkend. De enige onderbreking vormt een korte klim van een paar honderd hoogtemeters. Niets om bang van te worden. De gaat zo af en toe rustig op en neer.
Bij de lunch na een kleine honderd kilometer speelt zelfs een uitstekende band. Alles doen ze om de fietsers te vermaken. In de laatste 20 kilometer volgen we een steeds breder wordende rivier naar de kustplaats Reesport bijna aan de Stille Oceaan. Die gaan we morgen zien.
Cycle Oregon. Dag 3 Reedsport naar Bandon, 121 km en 1203 hoogtemeters
Eenmaal uit mijn tent stond ik in wat ze hier aanmerken als ‘zeemist”. Het kwam uit de lucht, het was geen hagel en geen sneeuw dan noemen ze dat bij mij thuis gewoon regen. Je wordt er in ieder geval net zo nat van. Gelukkig werd het snel droog, maar aangenaam weer is het niet meer geworden. Jammer, want de route was het zeker waard. Met name het deel bij de oceaan moet prachtig zijn. De kustlijn is prachtig en de honderden luidruchtige zeeleeuwen waren de slagroom op de taart. De 1200 hoogtemeters steken een beetje schraal af tegen het gevoel van de hele dag over een golvend parcours fietsen.
Eenmaal uit mijn tent stond ik in wat ze hier aanmerken als ‘zeemist”. Het kwam uit de lucht, het was geen hagel en geen sneeuw dan noemen ze dat bij mij thuis gewoon regen. Je wordt er in ieder geval net zo nat van. Gelukkig werd het snel droog, maar aangenaam weer is het niet meer geworden. Jammer, want de route was het zeker waard. Met name het deel bij de oceaan moet prachtig zijn. De kustlijn is prachtig en de honderden luidruchtige zeeleeuwen waren de slagroom op de taart. De 1200 hoogtemeters steken een beetje schraal af tegen het gevoel van de hele dag over een golvend parcours fietsen.
Cycle Oregon. Dag 4 Band – Port Orford, 108 km 980 hoogtemeters
Wie vandaag liever een rustdag inlast kan dat doen. Het Cycle Oregon camp blijft in het sfeervolle kustplaatsje Bandon. Uiteraard wilde ik graag weer op pedalen. Het weer was in ieder geval stukken beter. Al blijft het deels mistig hier aan de kus. De afsteker van Highway 101 naar Cape Blanco en de voor Amerikaanse begrippen historische vuurtoren bewees dat maar weer eens. Het gebouwde was slechts vaag zichtbaar. Dat was in Port Orford wel anders. Daar scheen de zon volop en was de schitterende kustlijn de inspanning waard. De weg terug met een stevige wind ‘straight in the face’ deed menigeen toch nog stevig afzien.
Wie vandaag liever een rustdag inlast kan dat doen. Het Cycle Oregon camp blijft in het sfeervolle kustplaatsje Bandon. Uiteraard wilde ik graag weer op pedalen. Het weer was in ieder geval stukken beter. Al blijft het deels mistig hier aan de kus. De afsteker van Highway 101 naar Cape Blanco en de voor Amerikaanse begrippen historische vuurtoren bewees dat maar weer eens. Het gebouwde was slechts vaag zichtbaar. Dat was in Port Orford wel anders. Daar scheen de zon volop en was de schitterende kustlijn de inspanning waard. De weg terug met een stevige wind ‘straight in the face’ deed menigeen toch nog stevig afzien.
Cycle Oregon. Dag 5 van Bandon naar Powers 101 km 620 hoogtemeters
Het fietsende nomadendorp dat Cycle Oregon heet verlaat de kust en trekt het binnenland in. Door een gebied met uitgestrekte weilanden, stromende rivieren, houtindustrie en langzaam hoger wordenden heuvels. De wegen zijn leeg, golvend en met een toenemend aantal bochten. We voelen de leegte van het binnenland. Het gehucht is schilderachtig gelegen. Het laat ook zien dat Amerikaanse armoede een naam heeft Powers.
Het fietsende nomadendorp dat Cycle Oregon heet verlaat de kust en trekt het binnenland in. Door een gebied met uitgestrekte weilanden, stromende rivieren, houtindustrie en langzaam hoger wordenden heuvels. De wegen zijn leeg, golvend en met een toenemend aantal bochten. We voelen de leegte van het binnenland. Het gehucht is schilderachtig gelegen. Het laat ook zien dat Amerikaanse armoede een naam heeft Powers.
Cycle Oregon. Dag 6 van Powers naar Riddle 125 km en 1545 hoogtemeters
“Stairway to Heaven”
Vandaag de Koninginnenrit van deze Cycle Oregon. In de ochtend zijn de zenuwen merkbaar in ons tentendorp. Dit is de dag dat de grote berg op het programma staat. We rijden eerst door oneindige bossen. Dit is tenslotte het ‘houtgebied’ van west Amerika. Laat ik eerlijk zijn, in Alpen termen valt de klim wel mee. De laatste dertig kilometer gaan door het prachtige Eden Valley over een langzaam aflopende weg.
“Stairway to Heaven”
Vandaag de Koninginnenrit van deze Cycle Oregon. In de ochtend zijn de zenuwen merkbaar in ons tentendorp. Dit is de dag dat de grote berg op het programma staat. We rijden eerst door oneindige bossen. Dit is tenslotte het ‘houtgebied’ van west Amerika. Laat ik eerlijk zijn, in Alpen termen valt de klim wel mee. De laatste dertig kilometer gaan door het prachtige Eden Valley over een langzaam aflopende weg.
Cycle Oregon. Dag 6 van Powers naar Riddle 125 km en 1545 hoogtemeters
“Stairway to Heaven”
Vandaag de Koninginnenrit van deze Cycle Oregon. In de ochtend zijn de zenuwen merkbaar in ons tentendorp. Dit is de dag dat de grote berg op het programma staat. We rijden eerst door oneindige bossen. Dit is tenslotte het ‘houtgebied’ van west Amerika. Laat ik eerlijk zijn, in Alpen termen valt de klim wel mee. De laatste dertig kilometer gaan door het prachtige Eden Valley over een langzaam aflopende weg.
Cycle Orgon. Dag 7 van Riddle naar Sutherlin 84 km en 722 hoogtemeters
Na een koude nacht stond de zon al snel lekker te schijnen. De laatste dag van de Cycle Oregon staat op het programma. Een niet al te lastig parcours over vooral stille wegen. Langs een paar enorme houtzagerijen, wijnplantages, kleine dorpjes, weilanden, schapen en paarden. Onderweg lonkte een winkeltje uit 1852 om even te stoppen voor een koffiebreak. Terug in Sutherlin was weer eens alles uit de kast gehaald om de deelnemers een warm welkom te bezorgen. Een wel erg uit de kluiten gewassen Amerikaanse vlag, deed dienst als finishvlag. Zoals gewoonlijk speelde er een leuke band en de afsluitende lunch was uitstekend.
Ik kijk terug op een meer dan geslaagde week fietsen door de Amerikaanse staat Oregon.
“Stairway to Heaven”
Vandaag de Koninginnenrit van deze Cycle Oregon. In de ochtend zijn de zenuwen merkbaar in ons tentendorp. Dit is de dag dat de grote berg op het programma staat. We rijden eerst door oneindige bossen. Dit is tenslotte het ‘houtgebied’ van west Amerika. Laat ik eerlijk zijn, in Alpen termen valt de klim wel mee. De laatste dertig kilometer gaan door het prachtige Eden Valley over een langzaam aflopende weg.
Cycle Orgon. Dag 7 van Riddle naar Sutherlin 84 km en 722 hoogtemeters
Na een koude nacht stond de zon al snel lekker te schijnen. De laatste dag van de Cycle Oregon staat op het programma. Een niet al te lastig parcours over vooral stille wegen. Langs een paar enorme houtzagerijen, wijnplantages, kleine dorpjes, weilanden, schapen en paarden. Onderweg lonkte een winkeltje uit 1852 om even te stoppen voor een koffiebreak. Terug in Sutherlin was weer eens alles uit de kast gehaald om de deelnemers een warm welkom te bezorgen. Een wel erg uit de kluiten gewassen Amerikaanse vlag, deed dienst als finishvlag. Zoals gewoonlijk speelde er een leuke band en de afsluitende lunch was uitstekend.
Ik kijk terug op een meer dan geslaagde week fietsen door de Amerikaanse staat Oregon.
